GLP-3 + GHK-Cu 2 Vials

Czym jest GLP-3 + GHK-Cu?

GLP-3 + GHK-Cu to zestaw badawczy złożony z dwóch osobno napełnionych, liofilizowanych fiolek. Według etykiety jedna fiolka zawiera 10 mg GLP-3, druga 50 mg GHK-Cu. W odróżnieniu od blendu obie substancje nie stykają się więc ze sobą i można je przechowywać, obchodzić się z nimi i analizować niezależnie od siebie. Chemicznie dzieli je wiele: z jednej strony długołańcuchowy, lipidowany peptyd o masie około 4731 g/mol, z drugiej kompleks miedzi złożony z zaledwie trzech aminokwasów.

Fiolka 1: GLP-3

GLP-3 to nazwa katalogowa, a nie oficjalna nomenklatura. Syntetyczny peptyd ma szkielet wywodzący się z GIP (zależnego od glukozy polipeptydu insulinotropowego) z kilkoma podstawieniami aminokwasowymi, do którego przyłączony jest dwukarboksylowy kwas tłuszczowy C20. W literaturze fachowej klasyfikuje się go jako potrójnego agonistę receptorów GIP, GLP-1 i glukagonu. Zidentyfikować go można na podstawie wzoru sumarycznego C221H342N46O68, masy molowej około 4731 g/mol oraz numeru CAS 2381089-83-2.

Fiolka 2: GHK-Cu

GHK-Cu to kompleks miedzi(II) tripeptydu glicylo-L-histydylo-L-lizyny. Tripeptyd występuje w organizmie człowieka; jego powinowactwo do jonów miedzi(II) przypomina miejsce transportu miedzi w albuminie. Wolny tripeptyd ma wzór sumaryczny C14H24N6O4, masę molową 340,38 g/mol i numer CAS 49557-75-7. Kompleks miedzi figuruje w bazach danych pod osobnymi wpisami, których wzór i masa zależą od stechiometrii i przeciwjonu.

Dlaczego dwie tak różne substancje?

Zestaw nie opiera się na wspólnej klasie cząsteczek. GLP-3 należy do badań nad metabolizmem, dotyczących przekazywania sygnału przez receptory GIP, GLP-1 i glukagonu, a GHK-Cu – do badań na hodowlach komórkowych i zwierzętach dotyczących peptydów wiążących miedź i przebudowy macierzy zewnątrzkomórkowej. Zestaw nie tworzy merytorycznego związku między tymi obszarami badań; łączy dwa odczynniki z katalogu w jednym zamówieniu w cenie zestawu. Osobno dostępne są GLP-3 i GHK-Cu; klasyfikację strukturalną przedstawiają kategorie Analogi inkretyn oraz Melanokortyny & peptydy miedziowe.

Analityka w GPeptides

Ponieważ GLP-3 i GHK-Cu są dostarczane w osobnych fiolkach, każdą substancję można analizować oddzielnie, bez nakładania się sygnałów drugiej na wynik. W przypadku GLP-3 spektrometria mas porównuje wartość zmierzoną z obliczoną masą około 4731 Da; tak duża, lipidowana cząsteczka pojawia się w widmie zwykle jako ciąg jonów wielokrotnie naładowanych. W przypadku GHK-Cu punktem odniesienia jest tripeptyd o masie 340,38 Da, a kompleks miedzi leży odpowiednio wyżej. HPLC podaje w każdym przypadku udział powierzchni piku głównego. Niezależne laboratorium zewnętrzne bada oba odczynniki w regularnych odstępach czasu metodami HPLC i spektrometrii mas; które certyfikaty są już dostępne, można sprawdzić w dziale laboratoryjnym, a brakujące jeszcze dokumenty są tam oznaczone jako „oczekuje”. Informacje o nazewnictwie i budowie GLP-3 zawiera poradnik o GLP-3.