CJC-1295 + Ipamorelin 10 mg

Czym jest CJC-1295 + Ipamorelin?

Ten produkt łączy dwa syntetyczne peptydy z różnych rodzin we wspólnej, liofilizowanej fiolce. CJC-1295 jest analogiem hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH), a Ipamorelin – pentapeptydem z grupy peptydów uwalniających hormon wzrostu (GHRP). Ponieważ obie substancje znajdują się w tym samym liofilizacie, jest to blend, a nie zestaw dwóch fiolek. Nazwa produktu wymienia oba składniki, a ilość 10 mg odnosi się do ich sumy.

Dwa składniki, dwie rodziny peptydów

• CJC-1295 opiera się na fragmencie GRF(1-29), czyli pierwszych 29 aminokwasach ludzkiego GHRH. Cztery pozycje są podstawione (D-Ala2, Gln8, Ala15, Leu27), a koniec C występuje jako amid. Przy masie ponad 3300 g/mol CJC-1295 jest wyraźnie większym z dwóch składników.
• Ipamorelin składa się tylko z pięciu elementów budulcowych: Aib-His-D-2-Nal-D-Phe-Lys-NH2, wzór sumaryczny C38H49N9O5, 711,9 g/mol, CAS 170851-70-4. Aż trzy z nich – Aib, D-2-naftyloalanina i D-fenyloalanina – to elementy nieproteinogenne.

CJC-1295 jest niemal pięciokrotnie cięższy od cząsteczki Ipamorelin, a obie cząsteczki wywodzą się z niezależnych linii sekwencji: CJC-1295 z endogennego GHRH, Ipamorelin z szeregu modyfikacji GHRP-1 pozbawionych jego centralnego motywu Ala-Trp.

Która postać CJC-1295? Z DAC i bez DAC

Nazwa CJC-1295 jest niejednoznaczna. W pierwotnej literaturze fachowej oznacza postać z Drug Affinity Complex (DAC), w której na końcu C znajduje się dodatkowa lizyna z grupą maleimidopropionylową służącą do sprzęgania z albuminą. W handlu peptydami badawczymi „CJC-1295 no DAC” oznacza natomiast łańcuch bez tego dodatku, znany również jako Mod GRF(1-29). Obie postacie różnią się o około 279 Da i można je jednoznacznie przypisać metodą spektrometrii mas:

• bez DAC: C152H252N44O42, 3367,9 g/mol
• z DAC: C165H269N47O46, 3647,2 g/mol

Jako substancję pojedynczą katalog oferuje CJC-1295 (No DAC).

Klasyfikacja i kontekst badawczy

CJC-1295 i Ipamorelin należą do osi hormonu wzrostu między podwzgórzem a przysadką, są tam jednak ligandami różnych receptorów: CJC-1295 – receptora GHRH przedniego płata przysadki, Ipamorelin – receptora sekretagogów hormonu wzrostu, określanego także jako receptor greliny (GHS-R1a). W katalogach badawczych oba peptydy często występują jako para, ponieważ reprezentują dwa odrębne układy receptorowe tej samej osi. Bada się je w testach in vitro z komórkami przysadki oraz w przedklinicznych modelach zwierzęcych, m.in. pod kątem farmakokinetyki. Substancja pojedyncza Ipamorelin oraz analog GHRH Tesamorelin znajdują się w kategorii GHRH & GHRP.

Analityka w GPeptides

W przypadku blendu analityka musi uchwycić oba peptydy jednocześnie. HPLC rozdziela krótki i długi łańcuch na osobne sygnały. Spektrometria mas potwierdza Ipamorelin przy około 712 Da i na podstawie masy przypisuje składnik CJC-1295 do postaci z DAC lub bez DAC; duże peptydy tego typu pojawiają się przy tym zwykle jako jony wielokrotnie naładowane, z których oblicza się masę cząsteczkową. Towar jest regularnie badany przez niezależne laboratorium zewnętrzne metodami HPLC i spektrometrii mas. Dostępne certyfikaty analizy znajdują się w dziale laboratoryjnym; tam, gdzie certyfikatu jeszcze nie ma, badanie jest oznaczone jako „oczekuje”.