CJC-1295 i Ipamorelin: budowa, analityka i postępowanie w badaniach

Przegląd: trzy nazwy katalogowe, dwa peptydy

Trzy pozycje katalogowe, dwie cząsteczki: CJC-1295 (No DAC) to zmodyfikowany fragment hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH), Ipamorelin – krótki syntetyczny peptyd z grupy GHRP, a CJC-1295 + Ipamorelin – liofilizat zawierający oba. Nazwy opierają się na różnych konwencjach:

• Ipamorelin to INN (międzynarodowa nazwa niezastrzeżona). Rdzeń „-relin” przyporządkowuje peptydy do kręgu przysadkowych hormonów uwalniających; występuje także w nazwach Sermorelin, Tesamorelin i Pralmorelin.
• CJC-1295 nie jest INN, lecz kodem badawczym. Ściśle biorąc, odnosi się on do postaci z Drug Affinity Complex (DAC); z dopiskiem „No DAC” oznacza peptyd bez tego elementu, w nazewnictwie systematycznym Mod GRF(1-29).
• GRF(1-29) oznacza pierwsze 29 reszt hormonu (GRF to starsza nazwa GHRH). Niezmieniony fragment, amidowany na końcu karboksylowym, nosi INN Sermorelin.

Budowa CJC-1295 (No DAC) w szczegółach

Każde z czterech podstawień względem GRF(1-29) oraz zakończenie łańcucha mają podłoże chemiczne:

• D-alanina w pozycji 2: Wiązanie między resztą 2 a 3 jest w naturalnym fragmencie miejscem cięcia dla dipeptydylopeptydaz, takich jak DPP-4. Konfiguracja lustrzana utrudnia to rozszczepienie.
• Glutamina w pozycji 8: Sekwencja Asn-Ser uchodzi za podatną na deamidację; glutamina ulega tej reakcji wyraźnie wolniej.
• Alanina w pozycji 15: Alanina sprzyja odcinkom helikalnym silniej niż elastyczna glicyna.
• Leucyna w pozycji 27: Leucyna ma podobną wielkość i jest równie niepolarna jak metionina, ale nie ma grupy tioeterowej.
• Argininoamid na końcu karboksylowym: Grupa amidowa zastępuje ujemnie naładowaną grupę karboksylową.

Wskutek tych podstawień CJC-1295 (No DAC) jest rachunkowo tylko o około 10 Da cięższy niż Sermorelin (C149H246N44O42S, 3357,9 g/mol); w widmie mas to niewielka, ale jednoznaczna różnica.

Budowa Ipamorelinu

Ipamorelin można odczytać jako skrócony GHRP-1: z sekwencji Ala-His-D-2Nal-Ala-Trp-D-Phe-Lys-NH2 usunięto dipeptyd Ala-Trp, a N-końcową alaninę zastąpiono resztą Aib.

• Aib ma dwie grupy metylowe przy węglu α. Z tego powodu ta jednostka budulcowa jest achiralna i nie może ulegać epimeryzacji.
• D-Phe-Lys-NH2 na końcu łańcucha to wspólny motyw grupy GHRP; występuje również w GHRP-1, GHRP-2 i GHRP-6.
• Trzy grupy zasadowe – N-końcowa grupa aminowa, pierścień imidazolowy histydyny i grupa ε-aminowa lizyny – decydują o tym, ile przeciwjonów wiąże sól.

Odróżnienie od pokrewnych cząsteczek

• CJC-1295 (No DAC): 29 reszt, cztery podstawienia, 3367,9 g/mol, bez siarki.
• CJC-1295 z DAC: dodatkowa lizyna z grupą maleimidopropionylową, 3647,2 g/mol. Grupa maleimidowa reaguje z wolnymi grupami tiolowymi.
• Sermorelin: niezmieniony GRF(1-29)-NH2 z Asn8, Gly15 i Met27.
• Tesamorelin: pełna długość 44 reszt z grupą heksenoilową na końcu aminowym, 5135,9 g/mol.
• Ipamorelin: pięć reszt, 711,9 g/mol, bez tryptofanu.
• GHRP-2 i GHRP-6 (poza ofertą): heksapeptydy z tryptofanem jako dodatkowym miejscem utleniania.

Na co zwrócić uwagę w analityce i COA

Wszystkie trzy produkty są regularnie badane zewnętrznie metodą HPLC i spektrometrii mas; dostępne certyfikaty analizy (COA) znajdują się w dziale laboratoryjnym, a bez certyfikatu badanie ma status „oczekuje”. Wartości orientacyjne do porównania:

• Masy CJC-1295 (No DAC): monoizotopowa 3365,9 Da, średnia 3367,9 Da. Różnica 2 Da nie jest odchyleniem, lecz wynika ze sposobu obliczenia. Jony wielokrotnie naładowane leżą, w przeliczeniu na masę średnią, przy m/z ≈ 843,0 (4+), 674,6 (5+) i 562,3 (6+); postać z DAC pojawiłaby się przy 4+ w okolicy m/z 912,8.
• Masy Ipamorelinu: monoizotopowa 711,39 Da, [M+H]+ przy m/z 712,39, [M+2H]2+ przy m/z 356,70.
• Addukty: sód (+22 Da, w przypadku Ipamorelinu [M+Na]+ ≈ 734,4) i potas (+38 Da) to typowe sygnały towarzyszące, a nie obca substancja.
• Typowe produkty uboczne: sekwencje błędne z syntezy, sygnały przy +1 Da (zdeamidowana glutamina lub wolny kwas zamiast amidu na końcu karboksylowym) oraz przy −18 Da (aspartymid przy jednej z dwóch reszt kwasu asparaginowego w CJC-1295). Stereoizomery i izomery położeniowe, takie jak L-Ala2 w CJC-1295, D-His lub izomer 1-naftylowy w Ipamorelinie, mają tę samą masę i ujawniają się tylko chromatograficznie.
• Blend: Stosunek powierzchni obu pików głównych nie jest stosunkiem ilościowym, ponieważ obie cząsteczki w różnym stopniu absorbują światło UV. Warto sprawdzić, czy czystość podano dla każdego składnika osobno, czy jako sumę.
• Przeciwjony i zawartość netto peptydu: Peptydy z syntezy na fazie stałej występują najczęściej jako octan lub trifluorooctan. W przypadku małego Ipamorelinu ma to duże znaczenie: dwie cząsteczki kwasu octowego stanowią rachunkowo około 14 % masy soli, dwie cząsteczki kwasu trifluorooctowego około 24 %. Czystość HPLC nie obejmuje tego udziału.

Podstawy wyjaśnia poradnik HPLC i spektrometria mas; kolejne kroki sprawdzania dokumentu opisuje poradnik Jak prawidłowo czytać certyfikat analizy.

Przechowywanie i postępowanie w laboratorium

Nieotwarte fiolki przechowuje się w chłodzie, w 2–8 °C, a przez dłuższy czas w −20 °C, zawsze w suchym i zaciemnionym miejscu. Przed otwarciem zamknięta fiolka powinna osiągnąć temperaturę pokojową, aby na higroskopijnym proszku nie osadzały się skropliny.

• W przypadku CJC-1295 (No DAC) na pierwszy plan wysuwają się deamidacja i tworzenie aspartymidu; obie reakcje przebiegają głównie w roztworze i zależą od pH oraz temperatury.
• Reszty aromatyczne obu peptydów oraz histydyna w Ipamorelinie mogą ulegać utlenianiu pod wpływem światła i tlenu.
• W blendzie oba peptydy dzielą jeden liofilizat. Miarodajny jest bardziej wrażliwy składnik; oddzielnie przechowywać się ich nie da.

Ogólne wskazówki zawiera poradnik Przechowywanie liofilizowanych peptydów.

Kontekst badawczy

Obie cząsteczki są przedmiotem badań in vitro i przedklinicznych dotyczących osi GH podwzgórze–przysadka, jednak na różnych receptorach. CJC-1295 (No DAC) przyporządkowuje się do receptora GHRH, receptora sprzężonego z białkiem G klasy B, którego sygnał w testach komórkowych mierzy się zwykle poprzez cAMP. Ipamorelin przyporządkowuje się do GHS-R1a, receptora klasy A, w przypadku którego typowo mierzy się wewnątrzkomórkowy wapń.

Wyłącznie do badań – nota prawna

GPeptides dostarcza CJC-1295 (No DAC), Ipamorelin i blend wyłącznie jako odczynniki laboratoryjne do badań in vitro. Nie są one przeznaczone do stosowania na ciele ani wewnątrz ciała ludzi lub zwierząt i nie są oferowane jako produkty lecznicze; GPeptides nie podaje informacji o stosowaniu ani działaniu. Strony produktów: CJC-1295 (No DAC), Ipamorelin i CJC-1295 + Ipamorelin; cała rodzina produktów znajduje się w kategorii GHRH & GHRP.