GLP-3 20mg

Czym jest GLP-3?

GLP-3 to nazwa katalogowa syntetycznego, lipidowanego peptydu, który w literaturze fachowej figuruje jako potrójny agonista: jest ukierunkowany na receptor GIP, receptor GLP-1 i receptor glukagonu. W użyciu są też określenia triagonista GIP/GLP-1/glukagonu lub potrójny agonista rodziny inkretyn i glukagonu. Endogenny hormon o nazwie GLP-3 nie istnieje; nazwa jest oznaczeniem handlowym, a nie oficjalną nomenklaturą. Cząsteczkę można jednoznacznie zidentyfikować na podstawie numeru CAS.

Budowa i kluczowe dane

Szkielet łańcucha wywodzi się z polipeptydu insulinotropowego zależnego od glukozy (GIP) i w kilku pozycjach zawiera podstawienia innymi aminokwasami. Do peptydu przyłączony jest ponadto dikarboksylowy kwas tłuszczowy o 20 atomach węgla. Ta lipidacja odróżnia GLP-3 od niezmodyfikowanych łańcuchów peptydowych i kształtuje jego właściwości fizykochemiczne.

• Numer CAS: 2381089-83-2
• Wzór sumaryczny: C221H342N46O68
• Masa molowa: ok. 4731 g/mol (wolny peptyd, bez przeciwjonów)
• Budowa: pojedynczy peptyd, nie blend
• Postać: 10 mg, liofilizowany w szklanej fiolce

Miejsce wśród analogów inkretyn

Peptydy tej klasy można uporządkować według liczby receptorów, na które są ukierunkowane: monoagoniści GLP-1 oddziałują wyłącznie z receptorem GLP-1, agoniści podwójni z dwoma receptorami, np. GIP i GLP-1. GLP-3 poszerza ten profil o receptor glukagonu, łącząc tym samym trzy struktury docelowe w jednym łańcuchu. W zestawie GLP-3 + GHK-Cu peptyd jest dostępny razem z osobną fiolką peptydu miedziowego GHK-Cu; obie cząsteczki należą do różnych klas związków i nie mają wspólnych cech strukturalnych. Tematycznie pokrewny jest MOTS-c, peptyd kodowany mitochondrialnie, będący przedmiotem badań nad metabolizmem i mitochondriami, który strukturalnie nie ma nic wspólnego z GLP-3.

Kontekst badawczy

GLP-3 bada się przede wszystkim w farmakologii receptorów i w przedklinicznych modelach metabolicznych. Interesujące jest przy tym, że pojedyncza cząsteczka aktywuje trzy receptory rodziny inkretyn i glukagonu; pytania badawcze dotyczą np. tego, jak aktywność rozkłada się na trzy receptory docelowe. Ten opis stanowi naukową klasyfikację odczynnika i nie jest informacją o działaniu. Informacje o nazewnictwie, profilu receptorowym i przechowywaniu zawiera poradnik o GLP-3.

Analityka w GPeptides

GLP-3 jest regularnie badany zewnętrznie metodami HPLC i spektrometrii mas. W typowej dla peptydów HPLC w odwróconym układzie faz łańcuch boczny kwasu tłuszczowego zwiększa hydrofobowość cząsteczki i współdecyduje o czasie retencji; czystość wynika z udziału powierzchni piku głównego. Spektrometria mas porównuje zmierzoną masę ze średnią wartością obliczoną ze wzoru sumarycznego, wynoszącą około 4731 Da. Przy jonizacji przez elektrorozpylanie peptyd tej wielkości pojawia się jako szereg jonów wielokrotnie naładowanych; cząsteczka czterokrotnie sprotonowana wypada teoretycznie przy m/z ≈ 1184. Dostępne certyfikaty analizy (COA) znajdują się w dziale laboratoryjnym; bez opublikowanego certyfikatu produkt jest tam oznaczony jako „oczekuje”. Jak chromatogram i widmo masowe wzajemnie się uzupełniają, wyjaśnia poradnik HPLC i spektrometria mas.