Melanotan II (MT2) 10 mg

Czym jest MT2?

MT2 to katalogowe oznaczenie peptydu Melanotan II, w literaturze występującego także jako MT-II lub Melanotan-II. Jest to w pełni syntetyczny, cykliczny peptyd z rodziny melanokortyn. Jego szkielet wywodzi się z odcinka rdzeniowego 4–10 hormonu α-melanotropowego (α-MSH), którego naturalna sekwencja liczy 13 aminokwasów. Pod względem farmakologicznym Melanotan II zalicza się do nieselektywnych agonistów receptorów melanokortynowych: obejmuje swoim profilem kilka podtypów tej rodziny receptorów, zamiast wybiórczo celować w jeden z nich.

Budowa i kluczowe dane

MT2 powstaje z odcinka rdzeniowego α-MSH przez cztery podstawienia: norleucyna w pozycji 4, kwas asparaginowy w pozycji 5, D-fenyloalanina w pozycji 7 i lizyna w pozycji 10. Łańcuchy boczne kwasu asparaginowego i lizyny są połączone wiązaniem amidowym, tzw. mostkiem laktamowym. W ten sposób powstaje pierścień z sześciu aminokwasów, poprzedzony acetylowaną norleucyną; koniec C występuje w postaci amidu.

• Sekwencja: Ac-Nle-cyclo[Asp-His-D-Phe-Arg-Trp-Lys]-NH2
• Kod jednoliterowy rdzenia: XDHfRWK (X = norleucyna, f = D-fenyloalanina)
• Wzór sumaryczny: C50H69N15O9
• Masa molowa: 1024,2 g/mol (forma wolna, bez przeciwjonów)
• Numer CAS: 121062-08-6
• PubChem CID: 92432

MT2 na tle peptydów pokrewnych

W tej samej części katalogu znajduje się MT1 (Melanotan I). Oba peptydy wywodzą się z α-MSH, ale zasadniczo różnią się budową: MT1 jest liniowym łańcuchem 13 aminokwasów z zaledwie dwoma podstawieniami względem sekwencji naturalnej, natomiast MT2 jest skrócony do siedmiu reszt i utrwalony w formie pierścienia przez mostek laktamowy. Literatura przypisuje MT1 do receptora MC1, MT2 opisuje zaś jako nieselektywnego agonistę kilku podtypów. Z sekwencji α-MSH pochodzi także KPV, C-końcowy tripeptyd lizyna-prolina-walina; właśnie tego odcinka brakuje w MT2. Przegląd wszystkich cząsteczek tej grupy zawiera kategoria Melanokortyny & peptydy miedziowe.

Kontekst badawczy

Melanotan II służy w pracach in vitro i przedklinicznych jako substancja narzędziowa do badania układu melanokortynowego. Na poziomie komórkowym dotyczy to np. przekazywania sygnału przez receptor MC1 w hodowlach melanocytów, a w modelach gryzoni – ośrodkowych szlaków sygnałowych z udziałem receptorów MC4 i MC3. Ponieważ substancja aktywuje kilka podtypów, w badaniach z liniami z nokautem pojedynczych receptorów (np. MC3R lub MC4R) wykorzystuje się ją jako nieselektywnego agonistę referencyjnego. Porównanie typu dzikiego z nokautem pokazuje wówczas, jaka część sygnału zależy od konkretnego receptora.

Analityka w GPeptides

MT2 jest oferowany w fiolce zawierającej 10 mg, o czystości ≥ 98 % (HPLC). W chromatogramie w idealnym przypadku dominuje pojedynczy pik główny; piki poboczne mogą wskazywać np. na sekwencje skrócone lub niezamknięte prekursory pierścienia. Spektrometria mas weryfikuje tożsamość względem wzoru sumarycznego C50H69N15O9: oczekiwana jest masa monoizotopowa około 1023,54 Da, a średnia około 1024,2 Da. Ponieważ mostek laktamowy powstaje z odszczepieniem cząsteczki wody, otwarty, liniowy prekursor jest cięższy o około 18 Da – różnicę tę MS wychwytuje jednoznacznie. MT2 jest regularnie badany zewnętrznie metodami HPLC i spektrometrii mas; pomiary wykonuje niezależne laboratorium zewnętrzne. Dostępne certyfikaty analizy (COA) znajdują się w dziale laboratoryjnym; jeśli certyfikat nie został tam jeszcze zamieszczony, badanie ma status „oczekuje”. Jak odczytywać chromatogram i widmo masowe, wyjaśnia poradnik HPLC i spektrometria mas.